2251024824 6937448344 Κωνσταντίνου 44, Μυτιλήνη azafiriou1970@gmail.com
     
 
ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΙΑ
Διερεύνηση Υπογονιμότητας

Η υπογονιμότητα αφορά τη δυσκολία επίτευξης εγκυμοσύνης μετά από 12 μήνες τακτικών ελεύθερων σεξουαλικών επαφών σε γυναίκες ηλικίας κάτω των 35 ετών ή μετά από 6 μήνες σε γυναίκες ηλικίας 35 ετών και άνω.

Πρόκειται για μία κατάσταση που επηρεάζει σημαντικό αριθμό ζευγαριών, όμως χάρη στις σύγχρονες εξελίξεις της αναπαραγωγικής ιατρικής, οι περισσότερες περιπτώσεις μπορούν να διαγνωστούν και να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά.

Στο ιατρείο πραγματοποιείται ολοκληρωμένη διερεύνηση της υπογονιμότητας, με στόχο τον εντοπισμό των πιθανών αιτίων και τον σχεδιασμό ενός εξατομικευμένου πλάνου αντιμετώπισης. Η προσέγγιση βασίζεται στην επιστημονική τεκμηρίωση, τον σεβασμό στις ανάγκες του ζευγαριού και τη στενή συνεργασία σε κάθε στάδιο της προσπάθειας.

 
     
 

 

 

 
 
Μπορεί η υπογονιμότητα να οφείλεται και στους δύο συντρόφους;


Ναι. Η υπογονιμότητα μπορεί να οφείλεται στον γυναικείο παράγοντα, στον ανδρικό παράγοντα ή και στους δύο ταυτόχρονα. Σε ορισμένες περιπτώσεις δεν εντοπίζεται συγκεκριμένη αιτία, γεγονός που χαρακτηρίζεται ως ανεξήγητη υπογονιμότητα.

Για τον λόγο αυτό, η διερεύνηση πρέπει να αφορά και τα δύο μέλη του ζευγαριού, ώστε να γίνει σωστή διάγνωση και να επιλεγεί η κατάλληλη θεραπευτική προσέγγιση.

 

Πώς ελέγχεται ο ανδρικός παράγοντας;


Η διερεύνηση του ανδρικού παράγοντα ξεκινά συνήθως με τη λήψη αναλυτικού ιατρικού ιστορικού και τη διενέργεια σπερμοδιαγράμματος.

Ανάλογα με τα ευρήματα, μπορεί να χρειαστούν επιπλέον εξετάσεις, όπως:

  • Καλλιέργεια σπέρματος.
  • Ορμονικός έλεγχος.
  • Υπερηχογραφικός έλεγχος των όρχεων.
  • Γενετικός ή εξειδικευμένος εργαστηριακός έλεγχος, όταν υπάρχει σχετική ένδειξη.

Τα αποτελέσματα αξιολογούνται συνολικά, ώστε να καθοριστεί η κατάλληλη αντιμετώπιση.

 

Πώς ελέγχεται ο γυναικείος παράγοντας;


Η διερεύνηση της γυναικείας υπογονιμότητας πραγματοποιείται με ολοκληρωμένη αξιολόγηση του ιατρικού ιστορικού και της αναπαραγωγικής υγείας.

Ο έλεγχος μπορεί να περιλαμβάνει:

  • Γυναικολογική εξέταση.
  • Διακολπικό υπερηχογράφημα.
  • Ορμονικό έλεγχο.
  • Έλεγχο της ωορρηξίας.
  • Εκτίμηση του αποθέματος των ωοθηκών.
  • Υστεροσαλπιγγογραφία για τον έλεγχο της διαβατότητας των σαλπίγγων, όταν ενδείκνυται.
  • Πρόσθετες εξειδικευμένες εξετάσεις, ανάλογα με το ιστορικό και τα ευρήματα.

Με βάση τα αποτελέσματα του ελέγχου, διαμορφώνεται ένα εξατομικευμένο πλάνο αντιμετώπισης, το οποίο μπορεί να περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, παρακολούθηση της ωορρηξίας, σπερματέγχυση ή τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαρα